Wedstrijdverslag MICA Helios Zottegem - Bavi

Zaterdagmorgen 27 februari verzamelden we op het onwezenlijke uur 7u45 (voor sommigen is dat nog midden in de nacht – hé Yves) aan de sporthal voor onze verplaatsing met de Microben A naar Helios Zottegem. Niet enkel het vroege uur baarde ons zorgen, ook de verloren heenwedstrijd en de kwetsuur van Moyra zorgden ervoor dat we niet naar daar trokken met een euforiegevoel.

Toen het eerste kwart begon kregen we onmiddellijk enkele prikken van de Zottegemse “sterspeler” die op zijn eentje voor een kleine kloof zorgde, maar niet getreurd. Onze baviaantjes speelden een sterke collectieve eerste kwart waarin we gelijke tred konden houden met de thuisploeg. Een eerste kwart die werd afgesloten met 16-16, deed het beste verhopen. Tussenstand 2-2.

Wat daarna volgde was een subliem staaltje van ploegspel. De bal werd plots nog beter rondgespeeld en Kito Luyten, die schitterend werd aangespeeld door Bernd Leyre, zorgde keer op keer dat de genomen back-door  twee punten opleverde. Ondertussen ontfermden zowel Quinten Fortie als Lennart Wanzeele zich afwisselend over de Zottegemse nummer 15, zodat hij geen kant meer uitkon. Niet enkel zij, maar ook Jolien Dobbelaere, Lars Vandermeirssche en Stef Lemmens (die zelfs ook nog zijn puntjes meepikte) sloten de deur in defense, waardoor we het tweede kwart afsloten met een 12-17 overwinning. Tussenstand 3-5.

Tijdens de pauze werd aan den toog al druk nagekaart over de mooie geleverde teamprestatie. We waren toen al tevreden, maar wisten nog niet wat ons toen te wachten stond.

Het derde kwart was wellicht het beste dat ooit door onze Microben A werd vertoond. Defensief bleef het plaatje kloppen, maar offensief was het om onze duimen en vingers van af te likken. Bijna iedereen scoorde hierin de broodnodige puntjes na schitterend samenspel, waarin de vrije man onder doel werd gevonden. Zowel Praben Bryse als Niels Beyaert scoorden na mooie drives naar de ring, iets wat hun respectievelijke vaders Yves en Frankie met trots deed rechtspringen om uit te roepen dat dat hun zonen waren. Het derde kwart werd afgesloten met een 9-19 overwinning! Tussenstand 4-8.

Het kon nu toch echt niet beter meer worden. De overwinning was al binnen en we hadden al schitterend basket gezien. Maar neen, onze spelertjes bleven de talrijk meegekomen supporters verwennen met mooie passes en snel basketbal. De opgezette fast-break tussen Lennart en Quinten, die met een mooie pas de scorende Bernd bediende, zorgde vermoedelijk voor de mooiste aanval van de ganse match. Coach Peter Leyre schudde vol ongeloof zijn hoofd en wreef zelfs een keer in zijn ogen om te zien of het wel allemaal waar was. Het ontlokte de supporters de vreugdekreten “Merci Peter” of “Merci Iris” (onze ploegverantwoordelijke) tot zelfs eventjes “t Is Stil Aan De Overkant …”. Het vierde en laatste kwart werd gewonnen met 7-14, wat ons een terechte en verdiende overwinning met 5-11 opleverde.

Niettemin als je als microben 66 punten kan maken en je tegenstrever slechts 44 dan heb je de overwinning zeker niet gestolen. Verderwerken op de ingeslagen weg is een must om nog dergelijke wedstrijden te kunnen spelen. Toch een dikke proficiat voor coach en spelers. Mochten we altijd zo’n wedstrijd zien als we vroeg moeten opstaan, we zouden het met plezier doen (zelfs Yves).

 

Verslag Nico Fortie, jeugdcoördinator en papa van Quinten (Microben A)